Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zachód słońca. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zachód słońca. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 11 czerwca 2018

Romantyczny spacer o zachodzie słońca

W pierwszych dniach wiosny zieleni jeszcze niewiele, mimo to, dni są bardzo urokliwe. Szczególnie o zachodzie słońca, kiedy wokół mnóstwo bajecznych widoków cieszy oczy i wprowadza w poetycki nastrój. Oto niektóre fotki z mojego spaceru o zachodzie słońca w trzecim dniu wiosny:



Iść, ciągle iść w stronę słońca… zachodzącego słońca. Krótkotrwała
to chwila, lecz wrażenia niezapomniane.


Iść, ciągle iść przed siebie aż po horyzontu kres, by tam
podziękować słońcu za piękny dzień.


Psy żyją w symbiozie z człowiekiem, lecz zew natury
czują zawsze.


Słońce chyli się ku zachodowi. Powoli zacznie chować się
za leśnym horyzontem.


Słońce rzuca na ziemię ostatnie świetliste cienie. Jeszcze tylko parę
chwil i moje miasto zaczną spowijać ciemności.


Ostatnie promyki słońca przenikają przez splątane gałęzie drzew
i rzucają bajeczne, długie cienie.


Rozpoczyna się zachód słońca. Nad lasem rozciąga
się różowa poświata, która tworzy niesamowite widoki.


Słońce znika za leśnym horyzontem.


Zmierzch zapada u nas bardzo spektakularnie. Miasto
leży w kotlinie.


Już zachodzi czerwone słoneczko... za górą, za lasem.


Żegnaj słoneczko, do jutra!

HKCz
(1.04.2012.)

sobota, 9 czerwca 2018

Kiedy niebo gore...

Chyba nie ma nikogo, kogo by to spektakularne zjawisko na niebie o zachodzie słońca nie zachwyciło. I choć wytłumaczenie tego zjawiska jest proste, bo powstaje z rozproszenia promieni słonecznych w chmurach i na zawieszonych w atmosferze różnych zanieczyszczeniach, to jednak, kiedy się na nie patrzy, doznaje się jakiegoś dziwnie wzniosłego uczucia. Przynajmniej ja tak mam.



Bajeczne niebo o zachodzie słońca nad Polską, tuż przy granicy polsko-niemieckiej. 
Sfotografowałam je przez szybę samochodu wracając do domu w Niemczech.


Czasem niebo gore też i nad moim miastem w Niemczech.  


Będąc w lesie, gdy niebo gore, można doznać oczarowania.


Gorejący horyzont to też bajeczny widok.  










Kiedy niebo gore, świat nabiera tajemniczości.   


Czasem niebo gore tak mocno, że aż jakiś dziwny niepokój mnie ogarnia. Na szczęście 
to stan krótkotrwały. 

HKCz
14.05.2017

środa, 30 maja 2018

Grudniowy zachód słońca nad moją małą Ojczyzną

Na łonie natury bywam niemalże codziennie. Nie wyobrażam sobie życia z dala od bezpośredniego kontaktu z przyrodą. I za to jestem wdzięczna mojemu Losowi, że mi to umożliwił. Gdzie tylko jestem, uwieczniam na zdjęciach zjawiska zachodzące w przyrodzie i potem wypełniam nimi swój opasły już Album Przyrodniczy. Oto niektóre z nich - przedstawiające grudniowy zachód słońca nad moją małą Ojczyzną.
























Tę fotkę zrobił mój 9-letni Wnuczek Mex. Piękna, prawda?  


O, widać, że Aniołki już na Boże Narodzenie pierniczki pieką pełną parą. :D Tak z wczesnego
dzieciństwa zapamiętałam podobne obrazki.  

HKCz
8.12.2015

niedziela, 27 maja 2018

Noworoczna wędrówka o zachodzie słońca (2017)

Wspaniale się wędrowało. Widoki były piękne. Zachodzące słońce ostatnimi promieniami ozłacało krajobrazy. Mnie i Aramisa też. Czułam się jak w bajce. Czy Aramis czuł podobnie, nie wiem, ale myślę, że tak, bo uśmiech  mu z mordki nie znikał.


















Słońce znika za górami...


Nad miastem zapada zmrok.


Czas wracać do domu.  


Jutro znów powędrujemy. Dwa razy. Jak zawsze. Rano i wieczorem. Takie są potrzeby Aramisa... 
Ale czy w promieniach słońca się okaże. Tak czy owak z pewnością będzie przyjemnie... 
i inne widoki do podziwiania.  

HKCz
3.01.2017