Pokazywanie postów oznaczonych etykietą leśne krajobrazy. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą leśne krajobrazy. Pokaż wszystkie posty

sobota, 9 czerwca 2018

Trochę zimy jesienią

Od wczoraj. Sypnęło śniegiem nie na żarty. A że mróz trzyma, to i śnieg się trzyma. Najwięcej widać go na polach i w lasach. Widoki może niezłe, ale ja jeszcze liczę na rowerową pogodę. Mam nadzieję, że jeszcze pojeżdżę. W zeszłym roku to nawet parę dni przed końcem roku jeździłam. Dzisiaj przemierzałam las tylko z kijkami. Ale i tak dotleniłam się wspaniale.








Jakoś nie tęsknię jeszcze za widokiem śniegu... Mam na to radę. Patrzę do góry i śniegu
 nie widzę. ;)

HKCz
4.11.2017

czwartek, 7 czerwca 2018

Kiedy Złota Jesień dookoła...

Warto bywać na dworze jak najczęściej. Inaczej jej piękno można przegapić. Wszak trwa stosunkowo niedługo. W zasadzie cały październik. Czasem jednak krócej. Ale zdarza się też, że trwa nieco dłużej. Od czego to zależy? Oczywiście od pogody. Jeśli w danym roku szybko następują spadki temperatur połączone z częstymi deszczami oraz intensywnymi wiatrami, to piękna złota jesień może zamienić się w długą jesienną szarugę już w połowie października. Jeśli o mnie chodzi, na dworze bywam często, tak że zawsze zdążę obfotografować piękną złotą jesień.















HKCz
29.10.2016

wtorek, 5 czerwca 2018

A lasy śpiewają... o wiośnie?

Tej zimy lasy śpiewają w zupełnie innej tonacji. Bo śniegu, jak do tej pory, było bardzo mało... Ale śpiewają. Minorowo. I nic dziwnego, bo i wygląd mają minorowy. Są szarobure, bez wyrazu. Wyglądają jakby zastygły - już tylko - w oczekiwaniu. W oczekiwaniu na wiosnę.


















Posiedziałam na ławeczce, posłuchałam śpiewu lasu... i po chwili pomaszerowałam do domu, 
ale w miłym nastroju, nie minorowym.  


Nie wiem kto, ale ktoś pewnie akompaniuje leśnym śpiewom.  

HKCz
12.02.2016

poniedziałek, 4 czerwca 2018

Co w majowym lesie piszczy

Oj, piszczy, piszczy na każdym kroku. To słychać, widać i czuć. Wiem dokładnie, bo od 2 tygodni, rano i wieczorem, latam z psem po lesie (jego Pani, a moja Córka, z rodzinką na urlopie). Latamy bez względu na pogodę. Rano z kijkami Nordic Walking, wieczorem bez. A przy okazji, obfotografowuję wszystko co mi wpadnie w oko. Zarówno w lesie, jak i z lasu.



Wierny pies służy pomocą w każdej sytuacji... Deszcz leje jak z cebra... A Pani...? Przeprosiła 
na chwilkę. ;)


Aramis lubi pozować do zdjęć. Nie muszę go nawet wołać. Jak tylko zobaczy, że coś fotografuję, 
od razu pcha się w kadr.  




A nie mówiłam?! :D  


Wspaniale się maszeruje we mgle.  



Przyszedł walec i wyrównał... Dziękujemy!  



Winniczki też to czują, że... wyrównał. ;)  


Widok na sąsiednią górę... A my przez łąkę.  



Dmuchawce unoszą się w powietrzu niczym płatki śniegu. Jednego połknęłam. :D  



Nad miastem mgła zaczęła się unosić. W lesie mgły już nie ma.  



Deszcz znów leje jak z cebra... i żłobi sobie wijące się kałuże.  


Skoro model już siedzi na tle pracy drwali, to chociaż jedną fotkę trzeba było mu pstryknąć. :)



O, a tu moje autko w kadr się wepchało. ;)  


Wejdziemy do auta z innej strony. Chciałam jeszcze krzyż na szczycie sfotografować. Widać go?  


Aramis śpieszy się do auta, bo nosem czuje zbliżające się śniadanko.  


A już w aucie grzecznie czeka, aż Wicepańcia buty szczotką sobie wyczyści. I  jazda do domu. 
Wieczorem jedziemy do innego lasu.  


Wspaniale jest tak wędrować z Aramisem po leśnych dróżkach rano i wieczorem, ale pomału ckni
 mi się już za moją Wnusią i za naszym codziennym kopaniem w gałę w ogrodzie. Jeszcze 
parę dni i znów będę wołać:  - Perełko, a gdzie piłka się schowała?! Pod krzaczkiem, 
pod krzaczkiem...! Zimno, zimno, ciepło, ciepło, cieplej, cieplej...! :)

HKCz
26.05.2016