Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zwierzęta na wolności. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zwierzęta na wolności. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 5 czerwca 2018

Raj dla zwierząt i ludzi w Eigeltingen. Rok później

Tak jak obiecałam sobie, kiedy w zeszłym roku z początkiem wiosny byłam w Eigeltingen, wróciłam tu zeszłej niedzieli. Też z Rodzinką. Było już niemalże wszędzie zielono. Tylko straszna ulewa nas dopadła i za dużo zdjęć nie zrobiłam. Ale mimo to, wycieczka była wspaniała. Po deszczu powietrze było orzeźwiające i bardzo pachnące. Dlatego dłużej wędrowaliśmy po lasach niż po zagrodzie. Chyba trzeci raz musimy tu przyjechać, aby w końcu wszystkie zwierzaki zobaczyć. :) 



Kury nie poznaję, ale konika tak. W zeszłym roku dużo zdjęć mu zrobiłam. W zaprzęgu bryczki.  


Tym razem trafiłam na przerwę obiadową Łaciatego.  



W jednej ręce trzymałam aparat, a w drugiej precla od Wnuczki, Łaciaty koniecznie chciał mi 
go chapnąć. :D  


Gniade wróciły z lasu. Czekają na obrok.  


Świnki wietnamskie jak zwykle bardzo tłuste i leniwe. W zeszłym roku było więcej białych.  


Fuj, ale to bajoro cuchnęło. No ale cóż... nie jestem świnią i nie znam się na takich zapachach. ;)  


Wietnamska rodzinka.  


Czas na kąpiel... Chyba?  


Wszystkie zwierzaki żyją tu w zgodzie... Polscy politycy powinni je zobaczyć i wziąć z nich 
przykład. ;)  


Uśmiałam się z Aramisa. On na widok tej krowy aż podskoczył z wrażenia i zaczął ją obszczekiwać 
jak szalony. Po chwili jednak kapnął się, że to atrapa, wtedy zaczął jakoś tak śmiesznie prychać. 


A ta krowa to wcale nie taka znów atrapa. Na niej urządzane są zawody dojenia... piwa. :D  



Tu koniecznie chciałam uwiecznić zjeżdżających na linie, ale mi się nie udało... Taką zawrotną 
szybkość mieli.   



Tu nasi Mężczyźni się zatrzymali na dłużej...  


 Nie było rady, trzeba było swoje nawąchać się. Na szczęście tylko spalin. Po deszczu kurzu 
prawie wcale nie było. 

HKCz
21.05.2017

Raj dla zwierząt i ludzi w Eigeltingen

W tej małej miejscowości (niedaleko Jeziora Bodeńskiego) w gospodarstwie  pochodzącym z 1490 r. zwierzęta rzeczywiście mają raj. Są wolne i chodzą sobie między ludźmi po całej miejscowości. Bez żadnego lęku. Eigeltingen to także raj dla turystów. Tu każdy może ze zwierzakami nawiązać bezpośredni kontakt i podziwiać je z bliska. Tu również zmotoryzowani mają raj. Są tutaj duże pola dla fanów motocykli i quadów. Także dla fanów gokartów. Zamieszczam mnóstwo zdjęć z wycieczki po Eigeltingen. Nie sposób paroma zdjęciami oddać świadectwo temu wspaniałemu dla zwierząt i ludzi miejscu. A muszę przyznać, że ani połowy gospodarstwa nie zwiedziłam. Wrócę tu jak już się wszystko zazieleni.




Piękny i dumny?... Jak to paw.


Indyki chodzą sobie po placu zabaw dla dzieci i wcale się nie indyczą.





Paw zastygł w oczekiwaniu, wpatrując się w stojący na parapecie okna koszyk... Tam jego
pani wsypuje mu jedzenie.


Wesołe papugi Ara zaczepiają gości swoim głośnym, skrzekliwym głosem. Na żerdzi najczęściej
siedzą razem.



Czasem się rozdzielają...


By po chwili znów się "przygruchać" na tej samej żerdzi i dać sobie dzióbka. A robią to
długo i namiętnie.


Ta kaczka zrobiła sobie gniazdo w krzakach i wysiaduje jajka. Nic sobie nie robi z przechodzących
 gości. No to ja spokojna wsadziłam obiektyw w krzaki.


Nakarmiony paw wraca po dachach na podwórko.


Gęsi miały dużo do wygęgania. Słychać je było w całej zagrodzie. Może się kłóciły?


W tym miejscu zwierzaki skojarzyły mi się z Arką Noego.



Na tym niewielkim stawie co rusz pojawiają się nowe kaczki.




A w stawie? Taaakie sztuki pływają.



Wygląda na to, że kaczki i te ogromne ryby żyją w przyjaźni.


Świnek jest tu mnóstwo. Małych i dużych. Wszystkie nieustannie wesoło merdają ogonkami.





Koza odpoczywa po posiłku.


Na podwórku zbiera się coraz więcej ludzi. Duża ich część posila się jeszcze w restauracjach
mieszczących się w zabytkowych budynkach gospodarstwa. Ale wielu już jest chętnych
na przejażdżkę bryczką.


Konie czekają na zaprzęg.


Pod okapem stajni sanie czekają na zimę.


A póki co, od wiosny do jesieni, jazda bryczką po lasach i okolicach.


Jedne konie odpoczywają, drugie wożą turystów. Tu nikt koni nie zajeżdża.


Osły można spotkać wszędzie. Chodzą sobie po całej wsi. A na boisku zajmują się
"koszeniem" trawy.



Uwielbiam konie. Sprawdzałam w różnych miejscach, czy dobrze się czują i mają przyjemność
w wożeniu ludzi.



Zabytkowych maszyn rolniczych stoi tu mnóstwo. Zamieszczam tylko te trzy - najbardziej
podobne do ówczesnych.



Zmotoryzowani powoli już ruszają



Na parkingach trzeba wziąć pod uwagę beztrosko chodzące sobie osły.


Osły są bardzo spokojne i milutkie. Dają się głaskać, poklepywać i przytulać.


Ten mały osiołek za nic nie chciał od nas odejść. Czemu?... Sama nie wiem. ;)

Wycieczka po Eigeltingen rok później > link

HKCz
6.05.2016